les 3
 

les1les2les3les4les5les6les7les8les9les10les11les12
pagina 1 | pagina 2 | pagina 3 | pagina 4 | pagina 5 | pagina 6


Wat je deze les gaat maken
  • mijnBedrijf.swf, miniwebsite.
  • Cursisten, resultaat cursisten zomer2003 en winter2002.

    We maken deze les een eenvoudige website in flash. We leren hierbij iets over de structuur van zo'n site en hoe je alle elementen kunt controleren en besturen.
    (voor deze les is gebruik gemaakt van Flash to the core, van Joshua Davis)

    Targeting
    Zonder dat je het weet, heb je misschien al wel eens 'getarget' bij het maken van een 'gewone' website, als je bijvoorbeeld in je html-code moet aangeven waar een plaatje staat. Je typt dan een zogenaamd 'pad' in om het plaatje aan te roepen, bijvoorbeeld:

    <img src="../logo.gif" border=0>
    "Ga vanuit deze pagina een directory omhoog en zoek daar het plaatje dat 'logo.gif' heet".

    Als je dit nog nooit gedaan hebt, heb je misschien wel eens door een directory-structuur op je computer heengeklikt, om bij een bestandje op je computer te komen. Ook hierbij heb je te maken met een 'pad' (een mapje, in een mapje, in een mapje etc) om bij je bestand te komen. Je hebt te maken met een hierarchische structuur: Je bestandjes zitten 'genest' (opgeslagen) in andere bestandjes.

    Movieclips
    Movieclips ken je waarschijnlijk vooral als de clips die je in je library hebt, en die je op je stage sleept. Waarschijnlijk weet je ook dat je met de transform tool movieclips op de stage kunt scalen en roteren, en dat je met het movieclip property panel de kleur en de doorzichtigheid van een movieclip op de stage kunt aanpassen. Het leuke is dat je dit soort veranderingen ook kunt aanbrengen met behulp van actionscript. Dat aanpassen van de eigenschappen van een movieclip doen we in latere lessen.

    Instance
    Wanneer je een movieclip op je stage sleept, wordt er in feite een kopie gemaakt van de clip die je in je library hebt staan. Deze kopie noemen we ook wel een instance. In feite fungeert de clip in de library als een soort blauwdruk voor de instance die je nu op de stage hebt staan. Verander je de clip in de library, dan verandert de instance op stage mee.

    Het omgekeerde is echter niet het geval: wat je verandert aan de instance zie je niet terug in de library.
    (let op: wanneer je een instance op de stage dubbelklikt kom je in de edit mode van de movieclip! Wijzigingen die je daar aanbrengt gelden dus wel voor zowel de clip in de library als de instance op de stage).

    Naam
    Een van de sterke punten van movieclips is dat je ze een naam kunt geven. Met die naam kun je movieclips (of preciezer gezegd 'instances van movieclips) aanroepen en ze iets op het scherm laten doen.

    Het is dus essentieel, om de movieclip die je op de stage sleept (en die daarmee instance wordt), een naam te geven. Nogmaals: Je geeft niet de movieclip in je library een naam, maar de instance op de stage. Je geeft een instance een naam via het properties panel van de instance. Bekijk het filmpje als je wilt zien hoe dat in zijn werk gaat.
    Meer over targeting
    Als je movieclips op je scherm hebt staan gebeurt er op zichzelf nog niet veel. Movieclips zijn dom. Jij bent de regisseur die ze vertelt wat ze moeten doen. Eigenlijk gaat deze metafoor nog niet ver genoeg: niet alleen jij als maker/regisseur vertelt movieclips wat ze moeten doen, ook het publiek (de bezoeker van je website) wil movieclips besturen en controle uitoefenen over wat er precies op het scherm gebeurt. Op dit punt wordt targeting belangrijk. Via targeting bereik je de movieclip die je een aanwijzing wilt geven.

    Er zijn drie manieren om movieclips aan te spreken:
    1._root
    2._parent
    3.this


    Absolute targeting

    De eerste methode (_root) wordt absolute targeting genoemd. Je gebruikt hier de 'root' van de hoofdtijdlijn. Een voorbeeld: Stel je hebt een auto-movieclip op je stage gesleept. Je wilt die auto aansturen. Dat kan zo:
    _root.auto_mc.gotoAndPlay(2)
    (Dit betekent: Begin op de stage, zoek de movieclip die auto_mc heet, ga naar de tijdlijn van deze auto_mc en begin in die tijdlijn vanaf frame 2 te spelen.)

    Deze methode van 'absolute targeting' is een hele direkte manier van aanspreken, die eenvoudig te begrijpen is. Je kijkt vanuit de hoofd tijdlijn naar de movieclips op de stage. Die hoofdtijdlijn is _root. Vervolgens lees je in het instance panel welke naam je de movieclip hebt gegeven. Die naam plak je achter _root. en je hebt het pad waarmee je je movieclip kunt aanspreken.

    Deze manier van absolute targeting is echter niet altijd de flexibelste manier, omdat als je later besluit de auto-movieclip niet direct op de stage te zetten, maar bijvoorbeeld weg te stoppen in een andere movieclip, je dan in alle code die nieuwe movieclip in je pad moet toevoegen:
    _root.nieuwemovieclip.auto_mc.gotoAndPlay(2)
    Laten we ons nu niet al te druk maken om eventuele bezwaren. Het is goed om deze methode van adresseren gezien te hebben, 'te kunnen lezen' en te kunnen herkennen.



  • pagina 1 | pagina 2 | pagina 3 | pagina 4 | pagina 5 | pagina 6

     

    download de nieuwste flashplayer bij Macromedia.
    zegt de buurvrouw © buuv.nl / bourgondien.nl 1999-2003 - contact: info@webklus.nl